خدايا مرا آن ده كه آن به


تاريخ : یکشنبه یازدهم دی 1390 | 10:24 | نویسنده : حوریا |
می دانم از هر آنچه خوانده ام

        واز هر آنچه گوشم شنیده است

         عشق راستین را  راه هرگز هموار نبوده است



تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم دی 1389 | 11:16 | نویسنده : حوریا |
یاد آن روز مرا خواهد کشت

   روز تلخی که مرا رنجاندی

           دلم هوای دیدنت را دارد ولی انگار

هربار که دلم برایت تنگ می شود

                دل تو ازسنگ میشود

                        مگرگلها هم میتوانندقلبی از یخ داشت باشند

می دانم

خوب می دانم تو مرا دوست داری اما چرا چنین سنگ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟...



تاريخ : چهارشنبه هشتم دی 1389 | 9:50 | نویسنده : حوریا |

نیا باران زمین جای قشنگی نیست!

من از اهل زمینم   خوب می دانم

که گل در عقد زنبور است  و

سودای بلبل دارد  و

پروانه را هم دوست می دارد!!!!!!!!!!



تاريخ : شنبه چهارم دی 1389 | 11:37 | نویسنده : حوریا |
کسی را که دوسش داری رهایش کن!!!!!!!!!!!!

       اگه قسمت تو باشه بر می  گرده

          اگه هم بر نگشت حتما از اول مال تو نبود

                           پس بهتر که رفت

                                                                              شکسپیر



تاريخ : دوشنبه بیست و دوم آذر 1389 | 11:16 | نویسنده : حوریا |
دلم از سینه به تنگ است خدایا برهان

                هر کجا در قفسی مرغ گرفتاری هست

حرفی نیست در برابر نامردی جهان جز سکوت ...................................

انگار مهر بر لبهایمان بسته اند ...............................

کاش کسی پیدا شود 

تنها یک ناجی ........................................



تاريخ : شنبه ششم آذر 1389 | 9:48 | نویسنده : حوریا |
نفسم را بستند

و به من گفتند برو...

              من می روم از شهر شما

می روم تا دور

                 تا آبادی نور

                              می روم تا که پیدا کنم آن دهکده ی تنهایی

                             تو مرا می رانی

                                     تو به من کوله ی راهم دادی

           نان من را حسرت

               آب غم در کوزه ی دلتنگی ها

             و به دستم دادی

               بقچه ی خاطره ها

                        و من از شهر شما رفتم

        تا شهر غروب.................



تاريخ : شنبه بیست و نهم آبان 1389 | 11:24 | نویسنده : حوریا |
دمادم صدای پای باد می پیچد

در گوش برگهای لرزان

حسرتی به دلها می ماند با گذشت زمان

عشق خاموش و مرگ آسان

ابرهای تیره مادر باران

امروز پاییزان

یارم گریزان



تاريخ : شنبه بیست و دوم آبان 1389 | 10:19 | نویسنده : حوریا |
سکوت آرزوی من نبود

 آنگاه که  به وادی پر درد  دنیا پا نهادم

  رویای دلتنگی هایم 

 تنهاصدای زیبایی را می خواست

که مرا به اوج آوای لالایی ها برساند

 



تاريخ : پنجشنبه بیستم آبان 1389 | 14:58 | نویسنده : حوریا |
باید که باور کنم

 غمای زندگیمو

نبودن بهارو

          گلای بی نشونو

امید و ناامیدی

    غروب بی طلوعو



تاريخ : یکشنبه شانزدهم آبان 1389 | 15:28 | نویسنده : حوریا |